Hanne van de Schoot groeide als ‘a true nature child’ op bij boerderij De Steenuil in het schilderachtige Oirschotse buitengebied. Op een boerderij moet je veel zelf kunnen, want hulp is niet altijd voorhanden. Ze zag hoe haar vader, haar broer, maar ook haar partner die opgroeide in het binnenland van Suriname, altijd met hun handen bezig zijn. Het zette Hanne aan het denken: gaan veel van die ‘ouderwetse vaardigheden’ – een band plakken, een vogelhuisje timmeren, of kleding verstellen - niet verloren bij de huidige generatie die grotendeels opgroeit achter het scherm? Misschien is het een mooie prikkel voor kinderen om later ook eens over een carrière in het ‘eerlijk handwerk’ na te denken?
door Rens van Ginneken
“Als ik zie wat mijn vader zelf allemaal kan fiksen... Hij moest ook wel natuurlijk; als je midden in de nacht een stroomstoring hebt in je stal, wie kan je dan bellen? Of mijn partner: die maakt dan van allerlei restmateriaal een flessenautootje, of een vlieger bijvoorbeeld. Dat is toch gaaf? Onze kinderen groeien daar mee op, hier op de boerderij en ik zie ze nu dingen doen, die andere kinderen – tot mijn verbazing - niet kunnen.”
Alles gericht op het scherm
Hanne maakt zich oprecht zorgen over hoe de kinderen van nu opgroeien. “Alles lijkt gericht op scherm, scherm en nog eens scherm. Op zich is het niet verkeerd natuurlijk, als kinderen vaardig worden met de computer en de telefoon, maar ik vraag me af of – als ze dat héél veel doen – ze dan allerlei andere vaardigheden die altijd belangrijk waren niet zullen verliezen? We zien dat nu ook al volop terug in onze economie. Anno 2026 kan bijvoorbeeld een fietsenmaker niet meer aan personeel komen. Terwijl we een schatkamer aan kennis in onze handen in Nederland hebben: die schatkist… zijn we zelf…!”
Vuur maken en water filteren
Dat moet anders kunnen bedacht Hanne en zo ontstond het idee ‘Van hand tot Schoot’ bij haar. “Vroeger leerden kinderen letterlijk bij hun ouders en grootouders op schoot allerlei vaardigheden. Ook onze familienaam Van de Schoot speelt een rol in de naam natuurlijk”, zo vertelt ze met een glimlach. “Om weer meer waardering te krijgen voor het werken met je handen, vanuit het oogpunt van duurzaamheid en zelfredzaamheid willen we kinderen hier weer in contact laten komen met vaardigheden als brood bakken, een band plakken, sokken stoppen, knutselen, timmeren, kleien, in de tuin werken en leren welke plantjes misschien eetbaar zijn, dingen repareren, appelmoes maken, hoe kun je vuur maken, of water filteren?”
Generaties verbinden
Zelf is ze merkbaar razend enthousiast over het idee ‘Van hand tot Schoot’. “Ik zie het helemaal voor me, hoe kinderen hier samen en met volwassenen/vrijwilligers aan de slag gaan! De gemeente is trouwens ook enthousiast, daarom krijgen we hier ook een stukje subsidie voor. De verbinding van verschillende generaties is dan natuurlijk nog een extra pluspunt. Kinderen zijn van natura heel nieuwsgierig. De kunst is nu om een beetje los te komen van het systeem en van het scherm, voordat het misschien te laat is.”
Werken met je handen: alleen maar plussen
Ze legt uit waarom die vaardigheden belangrijk zijn. “Natuurlijk omdat we er in praktische zin wat aan hebben, maar zeker ook voor onze ontwikkeling. Je ontwikkelt de samenwerking tussen hoofd en handen, je vindt rust en concentratie en je ziet dat de grove en fijne motoriek een flinke impuls krijgen. Dat is echt nodig: je ziet bij veel kinderen nu dat die motorische skills hard achteruit gaan. En even ‘vertragen’ door met je handen bezig te zijn – even los van steeds meer prikkels via een scherm – werkt verbazingwekkend goed op het welzijn van het kind, zo zie ik hier vaak op onze Belevenisboerderij en camping De Steenuil.”
Aan de slag!
Hanne wil hier binnenkort méér dan graag mee aan de slag. “Ik wil beginnen met vier vrijdagmiddagen van 15.00 tot 18.00 uur in september, oktober en november, voor kinderen van 6 tot 12 jaar, met een aantal leuke en leerzame ‘handactiviteiten’. Kinderen zijn dus van harte uitgenodigd! Daarbij kan ik ook zeker nog goed wat handjes gebruiken. Dus: kun je iets wat onder die oude vaardigheden valt: meld je dan aan. Je hoeft echt geen professional of docent te zijn en als je op de vastgestelde dagen niet zou kunnen, stuur me dan toch een mailtje, zodat we kunnen overleggen of er een alternatief te bedenken is. en mensen/vrijwilligers krijgen een vergoeding als ze komen helpen. Ook hoeven ze zeker niet elke keer mee te doen: zelfs een enkele keer is ook al goed.”
Vervolg?
Komt er nog een vervolg na die eerste vier sessies eigenlijk? “Als het aan mij ligt zeker wel”, verzekert Hanne. We gaan gewoon een begin maken en bekijken dan graag of we vaker zulke middagen kunnen organiseren. Ook voor ons geldt: oefening baart kunst!”, zo besluit ze met haar aanstekelijke, vrolijke lach.
Voor meer informatie mail je naar: info@desteenuil.nl t.a.v. Hanne, of kijk op: