Elke gemeenschap heeft zo zijn markante figuren. Voor Oirschotters is dat o.a. onze goede herder, pastor Wilfred van Nunen. Warm, betrokken, aanwezig maar ook visser van glibberige en beschubde watermonsters. Dat hij daarmee in evangelische voetsporen treedt zal iedereen met enige Bijbel kennis bekend zijn. Dat zijn betrokkenheid met het natte milieu verder gaat dan net en hengel zal voor trouwe lezers van deze schrijfsels ook bekend voorkomen. Het was Wilfred die langs de waterkant eens een bever tegen het lijf liep en vervolgens met fraaie beelden u liet meegenieten.

Tot mijn grote verbazing ontmoette ik deze week Wilfred bij een Oirschotse grootgrutter. Nu is dat op zich niets bijzonders. Ook een pastor en zijn familie kunnen niet van de wind leven. Het gegeven dat hij bij de blikjes en plastic flessen retour automaat aanwezig was behoort zelfs tot het moderne verwachtingspatroon. Maar dat hij met twee enorme vuilniszakken vol plastic en blik daar stond zal menigeen op de gedachte brengen dat het wel erg slecht gesteld is met de moederkerk. Kerkgebouwen kunnen niet meer onderhouden worden en nu moeten pastors ook al als een zwerver blikjes gaan rapen om vrouw en dochters te kunnen voeden.

Zoals wel vaker is ook nu de werkelijkheid totaal anders dan de eerste gedachte. Voor Wilfred en de kerkgemeenschap behoort deze pelgrimage bij een geregeld terugkerend patroon. Uitgangspunt is om de wereld beter achter te laten dan wij hem hebben gemaakt. Het begon allemaal tien jaar geleden. Papa Wilfred en jongste dochter genoten van het strand tijdens een gezinsvakantie in Zoutelande (Zeeland). Dochter lief kreeg les in vissen van garnalen maar werd net als papa afgeleid door de enorme hoeveelheid drijvend plastic zwerfafval. Wilfred vertelt: “We hadden in no time een plastic tas vol. Ik heb toen een kruis van plastic zwerfafval uit de zee gemaakt als teken van het "lijden van de zeeën en oceanen vanwege de vervuiling door de mens". Het plastic kruis ging vervolgens in de auto om meegenomen te worden naar basisscholen groepen 8 als uitnodiging om zwerfafval op te ruimen.

In navolging van Merijn Tinga, de plastic soup surfer die in 2014 een surfplank van drijvend plastic maakte, kwam Wilfred op het idee om met de invoering van statiegeld op flesjes en later ook blikjes een doorlopende inzamelactie op te zetten voor de Plastic Soup Foundation. Hun missie is plasticvervuiling bij de bron te stoppen. ‘We eten, drinken en ademen plastic. Zelfs ons bloed en weefsel bevatten microplastics. Dat vormt een directe bedreiging voor onze gezondheid’.

Deze kerkelijke actie loopt inmiddels bijna drie jaar. Met dank aan actieve verzamelaars zijn gemiddeld één keer in de drie weken de bakken in het kerkportaal vol. Het is dan aan de pastor om met twee zakken naar de supermarkt. In totaal is daarmee al 1800 euro als donatie overgemaakt. Wilfred besluit ons als altijd mooie gesprek met “zorg voor de natuur, de schepping en het water als bron van leven staat hoog op mijn kerkelijke agenda!”.

Het Oirschots Weekjournaal ondersteunt deze actie graag met een oproep aan u allen: geen blik of fles meer op straat, maar alles in de inzamelbakken van Plastic Pastor Wilfred.