Het dondert in de wereld, van Iran tot Sudan en van Kiev tot Lviv vliegen bommen en granaten van oost naar west en van noord naar zuid. En dat beginnen we tot overmaat van ramp ook al in onze portemonnee te merken. Steeds meer euro’s moeten we bij de pomp inleveren voor een drupje levensvloeistof voor ons geliefde blik op wielen en dus zijn er minder eurocenten beschikbaar om uit te geven bij TEMU, Shein en hoe al die Chinese plastic verkopers ook maar mogen heten. De grootste schreeuwers eisen dat de overheid de peut goedkoper maakt, maar vergeten aan te geven waar dat van betaald moet worden.

Dichterbij is het ook al kommer en kwel. De jongensdroom van twee stoere knapen spatte afgelopen woensdag met een daverende knal uit elkaar. Hun plan om de westelijke punt van onze gemeente vol te plempen met blikkerend glas werd definitief dood verklaard. De gemeente wist nog fijntjes aan te geven dat ze vanuit de kist nog bezwaar mogen aantekenen maar de begrafenisstoet van “Zonnepark Kattenberg” (eerst ook Bekersberg) is inmiddels vertrokken. Alleen in de gemeente Hilvarenbeek hebben de zonneridders een klein zonneparkje mogen realiseren. Heeft u deze nog niet gezien? Stap eens op uw stalen ros, er is immers binnenkort toch geen autobrandstof meer te krijgen, en geniet vanaf de Hertgangsweg van het oogstrelende uitzicht. Blikkerend glas omgeven door een streepje schaamgroen. Deels amechtig en halfdood naar de wolken reikend, deels afgestorven en bijna al gefossiliseerd. Weet dat dit het toekomstbeeld was van in eerste instantie honderd hectare, later sterk gereduceerd, akkers, weiden en houtwallen. Het zonnepark Kattenberg is dood, lange leve de patrijs, das en graspieper.

Gelukkig is het niet overal dood en verderf. Het is voorjaar, elke ochtend er een gratis en vrij toegankelijk natuur festival te beleven. Jong en fris groen brult de grond uit, vlinders dansen in een wat twijfelend april zonnetje en de pimpelmezen zijn druk met herinrichten van gammele nestkasten. Het “Bloemenproject” van het Groene Woud mocht 953 inwoners van onze gemeente verblijden met gratis zaden van wilde bloemen. Duizenden zweefvliegen, honderden wilde bijen en tientallen vlinders wachten ongeduldig tot al dit moois ontkiemd en in bloei geschoten is. Uiteraard is het een druppel op een gloeiende plaat en dweilen met de kraan open, maar dit stukje biodiversiteit herstel maakt ons kleine stukje aarde groener en vitaler.

Nog meer leven is er te vinden in de groenste wijk van Oirschot, ook wel Landgoed De Stille Wille genoemd. Inmiddels is er een halve eeuw verstreken vanaf de oprichting van een recreatieparkje tot aan een woongemeenschap met ruim driehonderd huizen verspreid in een lommerrijk bos. Tientallen bewoners en de beheerder trekken samen op om de biodiversiteit van dit unieke stukje wonen in de natuur te behouden en te versterken. Een verwaarloosde bosvijver kreeg nieuw leven, zaailingen van woudreuzen die op een verkeerde plek ontkiemen worden liefdevol uitgegraven in een bomen kraamkamer verder opgekweekt.

Het zijn kleine stapjes, maar wel het leven vierend.