Met enorme borden en advertenties wordt de mensheid opgeroepen om de jonkies te beschermen. Beelden van menselijke ketens rond kinderdagverblijven en panna veldjes komen dan meteen bij mij boven drijven. Gewapend met hark en schoffel staan we klaar om onze jonkies te beschermen tegen de woeste buitenwereld. Niets of niemand ontziend staan we pal voor onze trots..
Hoewel het tegenwoordig niet bepaald gebruikelijk is om even stil te staan bij de boodschap en de zender, we slaan immers al of niet verbaal graag meteen wild in het rond, is het bij “Bescherm de Jonkies” toch goed even na te denken. De bedenker van deze kreet is immers de Vereniging Natuurmonumenten. Misschien bent u ook wel één van de bijna miljoen leden die bij de geboorte van opa of oma een lidmaatschap cadeau hebt gekregen. Het gaat dan ook niet om menselijke jonkies maar om de ons omringende natuur. Het is voorjaar en dus de ideale tijd voor plant en dier om zich te gaan voortplanten. Het grote probleem is echter dat wij, de mensheid, wel erg veel ruimte opeisen voor ons zelf en onze geliefde huisdieren. Juist in de periode maart tot en met juni hebben dieren meer ruimte nodig om hun kroost op aard te zetten en vervolgens op te voeden tot zelfstandige en gezonde nakomelingen.
Mogelijk denkt u nu meteen aan reekalfjes. Daar wordt al jaar en dag aandacht voor gevraagd en is inderdaad een uitstekende kapstok voor enig bewustzijn als we haard en huis verlaten voor een moment ontspanning. Reeën zonder jongen houden graag afstand tot tweevoeters. Maar zodra een hinde één of twee jongen krijgt begint het te knijpen. Elke verstoring betekent gevaar voor Bambi maar ook moet broodnodige energie verspild worden in zover mogelijk weg rennen. Uiteraard doet uw Fikkie nooit wat maar dat weet zij niet. Nog meer dan in andere maanden geldt dan ook honden aan de lijn maar ook blijf op het pad. Reeën kennen hun territorium en zullen overdag zeker geen paden kiezen. Maar zodra u de gebaande route verlaat bent u een ongenode gast in de kinderkamer.
Mocht u nu in de verleiding komen om te roepen dat u nooit een reekalfje gezien hebt en het dus wel meevalt is het misschien goed om even de oren op wat anders te richten dan de geliefde muziek of de vrolijk door pratende medewandelaar(-ster). Zelfs als u keurig het pad blijft volgen barst er een koor van alarmkreten als u passeert. Van winterkoning tot koolmees, alles protesteert tegen uw komst want het zijn hun jongen die ergens in de buurt zitten. Nog gevaarlijker is het voor grondbroeders als fazant en graspieper. U ziet het nest niet maar Fikkie wel degelijk.
Groot voordeel voor ons wild is dat de mensheid geneigd is om uitgezette routes te volgen. Zodra echter bootjes in het spel komen vallen alle remmen weg. Kris kras door elkaar, velden met waterlelies en nesten van meerkoeten verdwijnen onder woeste golven, oevers met kleine karekiet en rietzander plat gewalst. Juist in de broedtijd is het goed nog meer op te letten, niet door velden met drijvende waterplanten varen en niet op de oevers komen.
Bescherm de jonkies, geen loze kreet maar keihard nodig voor jonge dieren.