In 2013 vertolkte Ruud Severijns – toen nog burgemeester van Oirschot – al eens Bob Dylan, samen met de legendarische Rinus van den Boomen Big Band. De geplande tribute op zaterdagavond 3 mei bij Grand Café De Beerze tijdens het Kubus Festival krijgt een andere insteek. Jan den Otter en Jan van Ham verzorgen de muziek en de zang, Severijns gaat het geheel omkleden met mooie wetenswaardigheden en anekdotes over Dylan. Ook ‘de Nederlandse Bob Dylan’ – Jacques Mees – treedt op deze avond op.
door Rens van Ginneken
ILiefhebbers van ‘His Bobness’ of ‘The mystery man of rock’, zijn ze zonder twijfel alle drie. “Ik werd fan bij zijn zevende album ‘Blonde on Blonde’ uit 1966”, vertelt Severijns. “Dus eigenlijk na zijn akoestische periode, toen hij met een band ging spelen. Ik ging wel echt voor de muziek, want ik sprak amper Engels toen, dus zijn teksten begreep ik toen nog niet.” Van Ham: “Ik werd nog later dan Ruud liefhebber, volgens mij in 1969 met het nummer ‘Lay lady lay’. Het is wel een typische artiest, met een typische stem waar je van houdt of niet. Ik heb al aardig wat optredens van Dylan gezien, maar het aparte is dat niemand die met me meeging, daarna nog een keer terug wilde”, vertelt de Beerzenaar met een lach.
Idee in stroomversnelling door Kubus
“We speelden met de Twee J’s ook al een stuk of vier, vijf nummers van Dylan. Gaandeweg ben ik ook wel fan geworden”, aldus Den Otter. “Al vorig jaar in juni hebben we hierover met Ruud gesproken, om er een bijzondere tribute van te maken, met muziek om de vertelling heen, of andersom.” Het idee was tot voor kort nog tamelijk vrijblijvend, vertelt Severijns. “We hadden eigenlijk het idee om eens een try-out te doen in het onderkomen van toneelvereniging Keskenoate, maar Harrie van Hoof wilde ons graag bij het Kubus Festival betrekken, om mooi aan te sluiten bij de Dylan film ‘A complete unknown’ die dit jaar uitkwam. Zo kwam het idee in een stroomversnelling.”
Typische Dylan-zangstijl
Sinds een paar maanden wordt er dus serieus geoefend, op het niet altijd eenvoudige Bob Dylan repertoire van ná zijn akoestische periode. “We vullen het in met gitaar, saxofoon, mondharmonica natuurlijk en zang”, vertelt Den Otter. “Jan van Ham maakt de orkestbanden met aangepaste arrangementen, zodat we een mooi volledige sound kunnen maken. De zang is wel ‘tricky’ soms. Ten eerste is het niet altijd eenvoudig te verstaan wat hij zingt, maar vooral zijn timing is soms heel uitdagend, maar die maakt het wel interessant. Je moet het niet te netjes gaan zingen. Essentieel voor die nummers dus.”
Bekend door covers van anderen
Severijns lacht: “Niet iedereen is even gecharmeerd van zijn rauwe, krassende manier van zingen; dat begrijp ik ook hoor. Er is zelfs nog eens een campagne geweest: ‘Nobody sings Bob Dylan like Bob Dylan’ en dat is ook zo.” Van Ham: “Toch lenen Dylans nummers zich vaak erg goed voor covers. Dikwijls kennen mensen die gecoverde versies wel, niet wetende dat het eigenlijk van Dylan is. Zoals “Make you feel my love’ van Adele, of ‘Knockin’ on heavens door’, dat jongere generaties vrijwel alleen van Guns & Roses kennen.” Severijns: “En wat dacht je van ‘All along the watchtover’? Blijkbaar vond Dylan de versie van Jimi Hendrix trouwens zelfs beter dan die van hemzelf.”
Géén Dylan-college
Intussen zijn de mannen op een leeftijd dat ze Dylans hoog gewaardeerde teksten prima verstaan en begrijpen. “Dylans teksten worden nogal eens verkeerd geïnterpreteerd”, licht Severijns toe. “Veel mensen dachten bijvoorbeeld dat het nummer ‘Everybody must get stoned’ – uit het hippietijdperk – ging over drugs en high worden. Maar het gaat dus over steniging… Dat zijn van die mooie dingen om te vertellen, zoals ook allerlei dingen uit Dylans bijzondere leven: zijn liefdes, zijn invloeden, anekdotes over hem en andere artiesten. Maar het wordt zeker geen lezing of een Dylan-college. Het blijft vooral luchtig, op een leuke manier om de songs heen gevlochten, met ook nog interessant beeldmateriaal erbij. Ik ben een groot liefhebber van Dylan, maar zeker geen expert, zoals een Leo Blokhuis of zo. Er zijn meer dan duizend boeken over Dylan geschreven. Er valt genoeg moois over te vertellen in ieder geval.”
Hoogtepunt
Helemaal zeker is het nog niet, maar deze samenwerking smaakt dusdanig naar meer, dat de drie Beerzenaren nog wel enkele keren een vervolg aan dit optreden willen geven. Eén ding staat al wel helemaal vast voor dit optreden, aldus Severijns. “Ik ga dus niet zingen, zoals bij de tribute in 2013, mensen hoeven zich geen zorgen te maken, haha! Laten we zeggen dat ik toen mooi op mijn hoogtepunt ben gestopt met zingen”, zo besluit hij met een brede lach.
Zaterdag 3 mei, inloop vanaf 20.00 uur, aanvang 20.30-22.30 uur – Café De Beerze. Om 21.30 is er na een pauze in het programma mogelijkheid om eventueel als ‘nieuw publiek’ aan te schuiven. Jacques Mees en de 2 J’s (Jan den Otter/Jan van Ham) en Ruud Severijns brengen een eerbetoon aan Bob Dylan. Verwacht een sfeervolle avond met Dylan’s mooiste songs, afgewisseld met verhalen en anekdotes over de legendarische singer-songwriter. Een intieme tribute, waarin muziek en vertelling samenkomen.